Aan beide zijden van de Zuiderzee sloot de boot aan op het spoor. De overtocht was daardoor meer dan een lokaal veer: zij vormde een doorgaande reisverbinding tussen Friesland en Noord-Holland.
Trein en boot naast elkaar
De historische foto’s laten de samenhang treffend zien. Veerboten liggen vlak bij het station, reizigers stappen over en op luchtfoto’s vormen spoor, kade en schip één vervoerslandschap. Namen als Holland, Friesland II, Groningen, Enkhuizen I, R. van Hasselt, W.F. van der Wijck en C. Bosman markeren opeenvolgende hoofdstukken.
Werken op het water
Bemanningsfoto’s uit 1902 en omstreeks 1905 maken duidelijk dat de geschiedenis niet alleen over schepen gaat. Stuurmannen, matrozen, stokers en ander personeel hielden de verbinding gaande, ook bij storm en ijs.
Rinze Albertsma en de C. Bosman
Voor deze familie wordt de veerdienst persoonlijk door Rinze Albertsma. Hij werkte als stuurman op de ss C. Bosman en is zowel alleen als tussen collega’s gefotografeerd. Een notitie in de genealogische familiepublicatie vertelt dat Rinze na een aanvaring de schuld op zich nam voor een fout van de kapitein. Hij zou daarop tot matroos zijn gedegradeerd, terwijl hij feitelijk aan het roer bleef. Omdat dit een familieoverlevering betreft, wordt het verhaal als zodanig gepresenteerd.
 op de ss C. Bosman.jpeg)
Storm, ijs en oorlog
De collectie toont de kwetsbaarheid van de verbinding. De R. van Hasselt arriveert tijdens een storm in november 1918; de Groningen ligt bij Stavoren in het ijs. Foto’s uit mei 1940 tonen de W.F. van der Wijck en R. van Hasselt half gezonken in Enkhuizen. Na de oorlog verschijnt de W.F. van der Wijck in 1948 opnieuw varend in het archief.
Van werkverbinding naar varend erfgoed
De jongste foto’s, gemaakt in Lemmer in november 2012, tonen delen van de C. Bosman en R. van Hasselt. Daarmee eindigt het verhaal voorlopig niet bij het verdwijnen van een vervoersfunctie, maar bij het bewaren van tastbare herinneringen.